asianbeat FESTA @ Fukuoka

posted on 24 Nov 2010 19:53 by sakunoma
          สวัสดีค่า~~~
 
 
          หายไปซะนานเลย(เรียกว่าดองเค็มได้แล้วมั๊ง)  แต่ที่จริงช่วงที่ผ่านมาก็มีอย่างอื่นที่อยากอัพ  เช่น  แปะรูปลอยกระทง  เป็นต้น  ทว่าืก็กลัวว่าเอนทรี่นี้จะไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมา(ขี้เกียจนั่นเอง Foot in mouth)
 
          ก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน  เข้ามารับรู้กันบ้างนิดๆหน่อยๆนะคะ Embarassed
 
 
          จากที่ได้ไปงานคอสที่ฟุกุโอกะมา  ความรู้สึกต่างกับเวลาไปงานคอสที่บ้านเราอย่างสิ้นเชิง  ไม่ใช่ว่าเปรียบเทียบกันนะคะ  งานคอสบ้านเรานี่ก็สุดยอดค่ะเพราะว่าก็เป็นที่นิยมมาก  แสดงให้เห็นว่าไทยเรานี่มาด้วยสปิริตแรงกล้า  มาด้วยความชอบ  ความรักในคาแร็คเตอร์  และมีความสุขที่ได้ทำกิจกรรมตรงนี้ร่วมกัน
 
          ความรู้สึกที่เราคิดว่าแตกต่าง  ความจริงมันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรหรอกค่ะ  เพราะเราไม่สามารถเรียกตัวเองว่าเป็นคอสเพลเยอร์ได้อย่างเต็มปากเต็มคำอยู่แล้ว  แต่สถานการณ์ที่เราได้ตกไปอยู่นั้น  เหมือนกันทำให้เรากึ่งๆจะจำยอม  ในวันนั้น  1 วัน(วันที่ 7 พ.ย. วันงาน)  อ่านะ...Foot in mouth (แอบพยายามทำเป็นคาแร็คเตอร์ที่คอสไปโดยไม่รู้ตัวบ้าง  กร๊าก)  เพราะหัวข้อเค้าหา "คอสเพลย์ไอดอล" อ่ะ - -"  ถ้าไม่พยายามก็คงรู้สึกไม่ดีแน่ๆที่มีโอกาสได้มาตรงนี้แล้วแต่กลับรู้สึกว่าการประกวดมัน  ไม่ตรงกับความสามารถของตัวเองเท่าไหร่. . .
 
          ตอนก่อนไป  มีเวลาประมาณ 1 อาทิตย์(รู้ข่าวช้ามาก  เพราะเขาประกาศผลช้า - -")  ตอนแรกก็ไม่รู้ว่ามีการขึ้นเวทีที่งาน  นึกว่าไปเที่ยวกันเฉยๆ(เป็นรางวัล?)  แถมต้องนำชุดคอสไปด้วย  งานนี้มีขุด  และโมดิฟายบ้างนิดๆหน่อยๆ  555
 
 
          เอาล่ะ  พล่ามยาว(ก็คงจะมีแต่ตัวเองที่นั่งอ่าน  55)  ก่อนจะถึงวันงาน  มาต่อส่วนของวันที่ 6 ก่อนนะคะ
 
 
          FUKUOKA:Complete Memo. report
 
 
          วันนี้จะมีการสร้างภาพ...O3o?  ตามความเข้าใจของเราน่ะค่ะ(ฮา)  ก่อนจะถึงเวลานัด 11.00 น.  ให้ไปจัดการหาอาหารเช้าทานให้เรียบร้อย(งบรวมกับพ็อคเก็ตมันนี่ที่ asianbeat ให้)
 
          ไม่ทานกิวด้งแล้ว  เปลี่ยนมั่ง  เลือกเป็นร้านอูด้งใกล้ๆ
 
         
 
          เมนูค่ะ
 
         
 
          (ให้ตี้สั่งให้ตามสูตร  เอิ้กๆ)
 
          ด้วยความหิวโหย  และภาพในเมนูมันหลอกตา  จึงจัดไป...
 
         
 
          ปรากฏว่า  เหลือบาน(นี่มันทานได้ 2 คนนะนี่ชุดนี้  กรี๊ด)  ใส่ไข่ลวกในอูด้ง  อร่อยมากมายค่ะUndecided
 
 
 
          พอถึงเวลานัดก็เริ่มออกเดินทัวร์เมืองกันกับเพื่อนๆเซียงไฮ้  ไทเป  แล้วก็อารอนซังด้วย  สต๊าฟจาก asianbeat อีก 2 คนที่คอยทำหน้าที่บันทึกภาพพวกเรา  เป็น 1 ในกิจกรรมของงานนี้ค่ะ  ตอนวันที่สองที่เข้าพบท่านๆ  เค้ามีให้เขียนว่า  มาที่นี่อยากทำอะไร/ไปไหน?  ให้แต่ละประเทศเขียนเป็นภาษาของตัวเอง
          (เรากับตี้บอก "อยากทานราเมง"ค่ะ อิอิ <<ในสมองบีมันมีแต่เรื่องหาของใส่ปากจริงๆ  กร๊าก)
 
          ลองดูภาพได้ในเพจของ asianbeat นะคะ ^^
 
 
          ที่แรกที่ไปเป็นร้านเครื่องสำอาง @cosme store ค่ะ  แต่เราไม่ได้ถ่้ายรูปอะไรไว้  สาเหตุัืัที่มาก็คือตามรีเควสของเพื่อนเซียงไฮ้
 
          กดดูรูปเล่นๆได้ที่เพจของ asianbeat เช่นเคยค่า~
 
          คอสเพลย์ กับ คอสเมติค นี่เป็นของคู่กัน  เราเองก็เป็นคนชอบเครื่องสำอางนะคะ  แต่ยังต้องฝึกอีกเยอะ^^"
 
          ก่อนจะไปเยือนที่ต่อไป  มีแวะที่ร้านนี้
 
         
 
          มันช่างคิขุอะโนะเนะึค่ะSurprised  เป็นที่โปรดปรานของ Piyaya-san เลยนะนี่(เพราะเค้าใช้กระเป๋าลายน้องหมีเอกเขนกนี้ด้วยง่ะ)
 
         
         
 
          สโตร๊กสองสาวเซียงไฮ้ (รัศมีไอดอลฟุ้งขจาย  กรี๊ดSurprised)
 
         
 
          ไม่พอ...  อิอิWink
 
 
          ต่อไปเป็นสถานที่ที่เราอยากมาอย่างแรง  แต่มันมะใช่รีเควสของเราค่ะ  ฮาๆ  เป็นของเพื่อนไทเป  ร้าน animate นี่เอง  ข้ามถนนไปยังห้าง TENJIN CORE
 
         
 
          อยากบอกว่ามิได้ถ่ายรูป'ไรเลยค่า  วิ่งไปละลายทรัพย์อย่างเดียว  บีกับตี้นี้แบบ  ตัวใครตัวมัน  กร๊าก~ (ด้วยความที่ไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาสกลับมาอีกหรือไม่?  จัดอะไรได้ก็จัดไป =w.=a)
 
          รูปจากเว็บ asianbeat ค่ะ
 
          แต่ก็อย่างที่บอกว่า  หาของในเว็บเอาท่าจะง่ายกว่า 55+  เป็นร้านที่ลายตามาก  ถ้ามีเวลาเยอะกว่านี้คงเดินส่องได้ทั้งวันค่ะUndecided
 
          ขำตอนไปจ่ายตังค์  คุณแคชเชียร์พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลยค่า  ได้ยินแว๊บๆว่าจะเอาที่ปกใสซีดีรึเปล่าอะไรนี่แหละ?  และก็สแต๊มๆอะไรซักอย่าง  สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรมาเลยค่า(ฮา)  แต่แคชเชียร์ญี่ปุ่นสุภาพอ่อนน้อมมากๆเลย  ทุกร้านเลย  ยกนิ้วให้เลยค่ะCool
 
 
          ต่อไปก็มาถึงรีเควสของเราชาวไทย  ราเมงนี่เองค่ะ อิอิ  ร้านชื่อ ichiranMoney mouth
 
          รูปค่ะ (นี่มัวแต่กินค่ะ  รูปมีน้อยมาก  ฮาๆ)
 
         
 
          ถ่ายมาได้แต่อารอนซัง  เค้าชอบทำหน้าตาเป็นมิตร(แม้จะคุยมะรุ้เรื่อง 55)  กับตาหวานเชื่อม  แล้วก็เป็นสุภาพบุรุษมากมาย  เข้ากับทุกคนได้ง่ายมากคุณคนนี้Embarassed
 
 
          ต่อจากนี้ก็เดินไปตามตรอกซอกซอย  เพื่อไปยังอีกที่ที่ต้องเก็บภาพ(สร้างภาพ?)
 
          คือร้านคอสเพลย์ maple ค่ะ
 
         
          (หัวเขียวๆนั้นหุ่นนะคะ  ไม่ใช่คน 555)
 
          เราเองก็เพิ่งรู้ว่า  มีชุดสำเร็จรูปขายมากมายค่ะเดี๋ยวนี้  โดยเฉพาะเรื่องที่ฮิตๆอย่าง โวคัลลอย หรือ โค้ดกีอัส  อ๊ะ  รีบอร์นก็มีนะ  ปุริก็มี >///< (/me เพิ่งรู้จริงๆึค่ะ)
 
         
 
         
 
          คุ้นๆ...=w.= (แต่ก็ไม่ได้อะไรติดมือมา แหะๆ)
 
 
          ที่นี่ได้พบกับ Akane-san และก็คู่ืัที่เป็นที่ 1 ของญี่ปุ่นด้วยค่ะ  ตามมาสมทบกันเพื่อจะไปซ้อมร้องเพลงด้วยกันที่ห้องคาราโอเกะCool
         

          アカネ屋さん (http://asianbeat.com/ja/award/cosdol_fukkatsu/fukuoka_profile-3.html)

          斎紫焔さん&蒼焔さん (http://asianbeat.com/ja/award/f10072702-9.html)
 
 
         
 
          ไม่เคยไป วู๊ดบอล ในไทยมาก่อน  เลยไม่รู้ว่าห้องเกะญี่ปุ่นนั้นสุดยอดขนาดนี้  เป็นสวรรค์ของคนบ้าเพลงเมะอย่างเราเลยล่ะค่ะUndecided
 
          เรื่องเปิ่นๆของสองไทยแลนด์ก็คือ  เค้าให้กดเพลงที่จะร้องจริงวันงานค่ะ  but ฟังกันไม่ดี... ดันไปกด SKILL เอามันส์กันซะงั้น  กร๊ากก  ขอโทษค่า~ Tw.T
 
          จากประสาทหูวันนั้น  เรายกให้ อากาเนะซัง เป็นมือวางจริงๆค่ะ  มีพลังเสียงที่สุดยอดจริงๆ  ร้องเพลงที่มีเสียงหลบได้สมบูรณ์แบบมาก  อีกคนก็คือ มิยู(ไทเป)  ร้องเพลงช้าได้เข้าถึงอารมณ์ดีมากๆค่ะ  และก็มีสมาธิดีกันทั้งนั้นเลย  บีกับตี้นี่แบบ  เกิดอาการ  เดอะโชว์มัสโกออน(เจอร์?)  555  วันนั้นก็เลยฝึกเพลง Cycle (รีบอร์นสินะ 55)  ร้องไปด้วยอาการขวัญผวา(ตื่นเต้นไม่เลิก)  ก็รู้สึกดีใจนะคะำพอร้องจบท่อนนึงแล้วทุกคนปรบมือให้  ซึ้งใจมากค่ะ T^To  เหตุผลก็คือเรานั้นพูดญี่ปุ่นไม่ไ้ด้เลย(ได้ก็ไม่พูด :P)  แต่เค้าคอมเม้นกันว่า  ร้องเพลงชัดเหมือนต้นฉบับเลย  กรี๊ด  ขอบคุณค่า mTwTm
 
         
 
          กับแกล้มในห้องเกะ(เหลือบาน  เราจึงได้จิ๊กช็อคโกแล็ตทั้งหมดมา  55)
 
 
          แล้วก็หมดกิจกรรมในวันที่ 6 ค่ะ  ก่อนกลับที่พักก็เดินเล่นไปทั่ว  ไปพบกับร้าน โทระโนะอานะ เข้า  แต่มันเป็นสีส้มค่า  มันน่ากลัวมาก  โฮก ;w.;
 
          ก่อนนอนก็ได้ไปท่องราตรีกันอีกคืน  เพื่อหาราเมงข้างทางกิน  ปรากฏว่าคนแน่นซูเปอร์สุดยอด  ไม่มีสิทธิ์ได้เข้าไปนั่งรถแบบในหนังนะค๊า~
 
         
 
          600 เยนขาดตัว  อร่อยมากมาย
 
 
         
 
          เสบียงแก้ตู้เย็นเหงา(ตู้เย็นโล่งหมดจดจริงๆค่ะ)  ทางขวามือคือช็อคโกแล็ตที่เก็บมา 55
 
 
 
          +++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
          7 พ.ย. วันงาน
 
          เมื่อวานสต๊าฟบอกว่า  ถ้าอยากไปดู "ทอกโชว์นักแสดงชายหน้าตาดี"  ให้ไปรอที่ล็อบบี้ตอน 9 โมงเช้า  ก็มีแต่เรากับตี้ที่คิดจะไปดู  เพราะไหนๆนี่ก็เป็น 1 ในอีเว้นท์ที่ asianbeat อุตส่าห์จัดน่ะนะ  ตื่นมาตอนประมาณ 7 โมง  และยังอุตส่าห์จำได้ว่า  วันนี้  มี  Super Hero Time  หึหึ -_,-+
 
          เรื่องนี้  เปิดมันเป็นเพื่อนตอนอาบน้ำ
 
         
 
          ทว่า...  ไหน OOO ข้อยล่ะ?  แล้วรายการวิ่งแข่งนั้นมันอะไร?  อร๊าก (สรุปอดดูไรเดอร์ค่ะ  ซิกๆ)
 
 
          9 โมง  มีคอสเพลย์เยอร์เริ่มมาต่อแถมลงทะเบียน  พร้อมอาวุธครบมือ  เฮ้ย!? (กระเป๋าล้อลากค่า  ฮ่าๆ)
 
         
 
          งานจัดที่สวนสาธารณะใกล้ๆตึก ACROS  ทว่าไหนล่ะผู้