New Target ?

posted on 01 Apr 2015 21:37 by sakunoma
          ปิดเทอมซะที... แม้ว่างานจะยังไม่เสร็จ  แต่ก็ทำต่อที่บ้านได้  แล้วก็ไม่ต้องรีบตื่นแต่เช้าด้วยCool
 
          เรื่องของเรื่อง  สิ่งที่ทำเป็นประจำทุกปี  และคิดว่าจะไม่ลืมตลอดไป  แต่สุดท้ายก็...ลืม  จนได้  นั่นก็คือ  ฉันจะต้องอวยพรวันเกิดให้กับ "มานุ๊ดต่างดาว" คนที่ฉันเคยบอกว่าเป็น "Target" ตลอดไป...
 
          เอนทรี่อวยพร ---> http://sakunoma.exteen.com/20100318/happy-birthday
          เอนทรี่อวยพร ---> http://sakunoma.exteen.com/20120318/happy-birthday-2
 
          จะบอกว่ายังไงดี  ใช่ว่าคำว่างานยุ่งจะนำมาใช้อ้างได้หรอกนะ  เพราะต่อให้งานยุ่งขนาดไหน  แต่ถ้าไม่มีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป(?) ก็คงจะไม่ลืมหรอก?
 
          อะไรที่เปลี่ยนไป... อย่างนั้นรึ
 
          เมื่ออาทิตย์ก่อนเข้าโรงพยาบาลแบบแอดมิดด้วย  ไม่ได้เข้ามานานตั้งแต่เมื่อตอนนั้น (http://sakunoma.exteen.com/20091119/tx-t)  อาการเดียวกันเลย  แต่ครั้งนี้ดูมันจะมีอะไรเพิ่มเติมขึ้นมาอีก  ในอนาคตมันจะมากกว่านี้รึเปล่านะ?  หมอบอกให้รักษาสุขภาพ  ฟิตเยอะๆ  บลาๆๆ
 
          แต่ว่านะ  ก่อนที่จะเข้า รพ. มีเรื่องเครียดอยู่ 2 เรื่อง  เรื่องที่ 1 คือเรื่องงาน  เรื่องที่ 2 คือ... ไม่รู้ว่าจะถือว่าเป็นความเครียดหรือเปล่า?  คือฉัน  คิดถึงคนๆหนึ่ง  มาก  จนร้องไห้ออกมา  แล้วก็ปวดหัว  คิดถึงวันที่ได้เจอ  ได้กอด  แล้วก็นึกถึงว่าทำยังไงถึงจะได้เห็นตัวจริงอีก  เหมือนจะมีความหวัง  แต่ก็รู้สึกว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว...
 
          ช่วงที่ชีวิตสิ้นหวัง เขาเป็นเป้าหมายในการมีชีวิตอยู่ของฉัน  เขาเป็นแค่ศิลปินคนหนึ่ง  แน่นอนว่าการได้เห็นเขาผ่านสื่อต่างๆนั่นมันก็เป็นเรื่องปกติและสามารถสร้างความสุขให้แก่เราได้แล้ว  ทว่า  เมื่อเรารู้สึกชอบศิลปินสักคน  เราก็จะต้องอยากเห็นเขาจริงๆ  หรือเข้าใกล้บ้างสักครั้งในชีวิต  และนั่นคือความน่าสนุกในการใช้ชีวิตช่วงเวลาหนึ่งของฉัน
 
          ที่ไม่คิดเลยว่ามันจะ  สั้น  และจบลงเร็วขนาดนี้...
 
          หลังจากวันนั้นผ่านไป  ความสุขก็อยู่เพียงแค่แป๊บเดียวก็จางหาย  ชีวิตฉันก็เหมือนเลื่อนลอยอีก  ทุกอย่างที่ต้องการก็ได้มาหมดแล้ว  มันจะเหลืออะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ  เป็นเป้าหมายมีไว้พุ่งชนอีก?
 
          "คนบางคนเราอาจได้พบแค่ครั้งเดียวในชีวิต" ฉันเคยได้ยินประโยคนี้  ครั้งเดียวในชีวิตฉัน  ผ่านไปซะแล้ว  แต่เดี๋ยว... จะว่าไปนี่มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกนะที่ได้เจอ
 
          เมื่อตอนนั้น ...http://sakunoma.exteen.com/20101204/let-s-rock-today
          เรียกได้ว่ามันคือความบังเอิญสุดจะบังเอิญ  ตั้งแต่...แวะไปบริเวณนั้นโดยไม่รู้ว่ามีงาน... รอตั้งนานแสนนานก็ไม่ออกมาเสียที  จนไปกินข้าว  ออกมาอีกทีก็เริ่มขึ้นมาแสดงพอดิบพอดี  แหม่  อันที่จริงตอนนั้นก็ไม่ได้ชอบอะไรขนาดนั้น  แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องอยู่รอดูให้ได้  อยู่รอจนแผนที่ว่าจะไปตัดชุดคอสเพลย์ล่มเลยทีเดียว  สุดท้ายก็ได้ดูสมใจ  
 
          ครั้งนี้ที่เพิ่งผ่านไปเมื่อปีที่แล้วต้องเรียกว่าเป็นครั้งที่ 2 สิ...
 
          ฉันเคยนั่งฝัน  และก็พยายามอยู่บ้าง  ว่าจะต้องเป็นฝ่ายไปในสถานที่ของเขาบ้าง  แม้มันจะริบหรี่เต็มทน
 
          พออัลบั้มใหม่ออกมา  ฟังเพลง  อ่านเนื้อเพลง  มันรู้สึกกระอักขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  มันเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันรู้สึกปวดหัว  หมกมุ่น  ย้ำคิดย้ำทำ  ฯลฯ  จนเกิดเป็นความรู้สึกกลัวขึ้นมา...
 
          มันก็เท่านี้แหละ  สุดท้ายเราเท่านั้นที่จะเป็นผู้จัดการกับปัญหาภายในใจของตัวเองให้ได้  ไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองเท่าไหร่  แต่ก็ขอบคุณที่มาหาในช่วงเวลาที่ต้องการ  คำภาวนาที่กลายเป็นจริงอย่างรวดเร็ว  ฉันได้ตระหนักว่าตัวเองช่างเป็นคนที่โชคดีมากๆขนาดไหน  จนต้องไม่วายของคุณบุพการีที่ทำให้เกิดมา  ขอบคุณผู้ที่เลี้ยงดูมาเป็นอย่างดีจนทำให้ได้อยู่ในพาราเรลเวิร์ลนี้
 
          ความรู้สึกทุกอย่างที่ตักตวงไว้ได้  ความทรงจำที่แสนวิเศษนี้นั้น  ฉันจะเก็บไว้ในใจตลอดไป